تو رفته ای

گویی هزار سال قبل از به دنیا آمدنم

تمام روزهای با من بودن را

ترک گفته ای

تو رفته ای و من

همچنان جای پای تورا

از تمام جاده هامیدزدم

ودر تمام آیینه های قدکشیده اطرافم

رنگ آسمانی نگاهت را

دنبال می کنم

تو رفته ای و من

سالهاست تنها با سایه ات

به هم آغوشی پنهانی مشغولم

و بوسه های آبدار را

از لبان معصومت

کش می روم

تو رفته ای و من هنوز

به شکفتن غنچه های نوازشگری

می اندیشم

که با سرانگشتان مهربان تو

به شکوفه نشست

و هنوز هرم نفس های بی قرارت را

بر گونه های به سرخی نشسته ام

حس می کنم

تو رفته ای و

سکوت

همه آن چیزی است که بر لبهایم جاری می شود

و نگاهی که راه رفته ات را

با نمناکی گلایه آمیز پلک هایم

شستشو می دهد

شاید حقیقت تلخ زندگی من

همین باشد

تو رفته ای و من

هنوز با عاشقانه ترین نگاه

در انتظار رسیدنت

ایستاده ام